نقش مشاور درامورتحصیلی وتربیتی دانش آموزان  

 

 

نقش مشاور درامورتحصیلی وتربیتی دانش آموزان  

ادامه نوشته

مدرسه وتاثیرات مهم آن در رشد وتربیت اجتماعی

 

 

مدرسه وتاثیرات مهم آن در رشد وتربیت اجتماعی

ادامه نوشته

بهداشت رواني كودكان

بهداشت و سلامت روان كودكان موضوعي است كه به توجه جدي نياز دارد. امروزه با استفاده از برنامه هاي مختلف مانند آموزش مهارت هاي زندگي آموزش بهداشت رواني مداخلات بهداشتي مبتني بر مدرسه و نيز درمان هاي تخصصي مي توان به كودكان كمك كرد تا زندگي مفيدتر و رضايتمندانه تري داشته باشند.همه كودكان در زندگي خود با استرس هاي شديدي روبه رو مي شوند كه بخشي از آنها ناشي از تغييرات رشد بهنجار كودكان است مانند رشد و تغييرات هورموني و همچنين تغييراتي كه در ارتباط با والدين و اجتماع رخ مي دهد. استرس هاي ديگر فردي تر بوده و شامل فشار براي پيشرفت در مدرسه نقل و انتقال خانواده تغيير مدرسه نزاع والدين طلاق يا فشار براي سواستفاده از مواد است.بسياري از كودكان بدون اين كه دچار مشكلات رفتاري يا تحصيلي جدي شوند اين دوره را پشت سر مي گذارند و اين امر به علت تركيب عواملي چون مهارت هاي مقابله اي موفقيت آميز ميزان حمايت هاي قابل دسترس و ميزان استرس هاي محيطي (كه با آن روبه رو شده اند) است. متاسفانه تعيين كودكاني كه مشكلات بهداشتي دارند تا پيش از بروز مشكل امكان پذير نيست بنابراين در برنامه ريزي هاي بهداشتي همه كودكان و نوجوانان بايد مدنظر قرار گيرند و دامنه گسترده اي از مداخلات از آموزش مهارت هايي براي سلامت روان تا مداخلات اختصاصي بهداشت روان به كار گرفته شود.تقريبا يك پنجم كودكان بدون در نظر گرفتن اين كه كجا و چگونه زندگي مي كنند در دوران كودكي دچار اختلالات رفتاري هيجاني مي شوند. حتي با محافظه كارانه ترين برآورد هم مي توان ادعا كرد كه 10 درصد كل كودكان زماني در طول اين دوره دچار آشفتگي هاي رواني مي شوند كه با آسيب هاي جدي همراه است و مدرسه در زندگي بسياري از كودكان نقش اساسي دارد و در رشد بالقوه آنان موثر است بويژه هنگامي كه خانواده از ايفاي نقش هاي اساسي خود ناتوان باشد. بنابراين مدارس براي بسياري از كودكان حساس ترين و مناسب ترين نقطه مداخلات بهداشت رواني است. از آنجا كه همه كودكان بخصوص كودكان در معرض خطر وارد مدرسه نمي شوند يا مدرسه را ترك مي كنند براي ماندن اين كودكان در مدرسه يا دسترسي به كودكاني كه مدرسه نمي روند بايد به فكر استراتژي هاي ديگر بود. در جهت تامين نيازهاي كودكان و نوجوانان بايد بين نهادهاي جامعه نگر نهادهاي جوانان و سازمان هاي ورزشي نهادهاي مذهبي موزه ها پارك ها و كتابخانه ها و... از يك سو و خانواده مدرسه سازمان هاي بهداشتي رسانه هاي گروهي و دولت از سوي ديگر همكاري و فعاليت مشترك ايجاد شود.