راهكار ساده اما كليدي براي افزايش اعتمادبهنفس در كودكان:
2- رفتار و عملكرد خوب او در مدرسه را تحسين كنيد. هنگامي كه او كارهاي هنري، خلاقيتي و ورقههاي مدرسهاش را به شما نشان ميدهد يا درباره آن صحبت ميكند، او را مورد توجه و تشويق قرار دهيد و از او درباره جزئيات كارش نيز سؤالاتي كنيد و هرگز او را با جملاتي نظير «بگذار براي بعد، الان كار دارم» يا «من بعداً خودم نگاه ميكنم، تو برو سر كارت» و يا سرسري نگاه كردن، او را از كرده خود پشيمان نكنيد.
3- با كودكتان با زبان خودش درد دل كنيد و از ترسها، عدمموفقيتها و آرزوهايتان با او صحبت كنيد. با اين كار به او كمك ميكنيد او نيز به جاي سركوب و مخفيكردن، درباره احساساتش صحبت كند.
هر شب با كودكتان درباره رفتار پسنديده و جالبي كه در طول روز در او مشاهده كردهايد صحبت كنيد؛ «من امروز از نحوه چيدن ميز، بازي كردن با خواهرت، خواندن كتاب داستان و... لذت بردم.»
4- وقتي فرزندتان با شما صحبت ميكند به حرفهايش كاملاً دقت كنيد و حتي از او سؤالاتي نيز بپرسيد تا بدينوسيله مهارتهاي كلامي او را در توضيح، پاسخدادن و تفسيركردن تقويت كنيد و به او اين باور را بدهيد كه نقطهنظرات و ايدههايش براي شما جالب و شنيدني است و بدينوسيله راههاي ارتباطي خود و فرزندتان را حفظ و تقويت كنيد. اين روابط بهخصوص در سنين نوجواني و بلوغ فرزندتان يك معجزه ارتباطي به حساب ميآيد.
5- پيشرفتهاي كوچك و جزئي كودكتان را مورد تشويق و حمايت قرار دهيد و هرگز آنها را سرسري نگيريد و پيش خود نگوييد «هروقت كه به حد عالي رسيد او را مورد تشويق قرار ميدهم چون هنوز كه كار مهمي نكرده است!» حتي در بازيهاي ساده او را تشويق و تاييد كنيد و هرگز در صورت مشاهده عدمتوانايي كودكتان در امري انجام آن كار را بلافاصله بهعهده نگيريد چون با اين حركت، شما اين پيام را ميرسانيد كه چون توانايي انجام اين كار را نداشتي من مجبور شدم به جاي تو اين كار را انجام دهم. اگر در چنين موقعيتي قرار گرفتيد به جاي گفتن «بگذار من اين كار را انجام دهم» ميتوانيد به او پيشنهاد دهيد: «تو ميتواني راه ديگري براي انجام آن پيدا كني پس دوباره تلاش كن.» طي اين مسير صبر پيشه كنيد و از زود به خشم آمدن جداً خودداري كنيد.
6- هرگز كودكتان را با جوايز پيدرپي مورد تشويق قرار ندهيد زيرا در اين صورت او گمان ميكند كه همواره بايد بدين وسيله تشويق و تاييد شود. تاييدهاي لفظي و كلامي را نيز در دستور كار خود قرار دهيد.
7- كودكتان را تشويق به همكاريهاي گروهي كنيد و به او بياموزيد كه بسياري از موفقيتها و بهاوجرسيدنها در قالب گروه امكان پذير است. با بردن فرزندتان به زمين بازي، شهربازي، تئاترهاي كودكانه، كلاسهاي هنري و... او را در اجتماعي از همسنوسالانش قرار دهيد و او را تشويق به همبازيشدن و همصحبتشدن با كودكان ديگر كنيد.
8- در روش تربيتي خود صحبت كردن راجع به شكستها و دلايل و راهحلهاي رفع آن را نيز بگنجانيد و سعي نكنيد موقع شكست فقط درصدد دلداريدادن و آرامكردن مقطعي او برآييد و ديگران را باني شكست معرفي كنيد.
9- فرزندتان را با خواهر، برادر يا دوستانش مقايسه نكنيد. كودكان بهراحتي حس نفرتانگيز مقايسه را درك ميكنند.
10- داشتن روابط منظم و با قاعده خانوادگي دوستانه ميتواند كمك بزرگي به شكلگيري روابط اجتماعي فرزند و به تبع آن افزايش اعتقاد به نفس اوكند. فراموش نكنيد والدين همواره الگوي تمامعيار روابط اجتماعي سالم و اعتمادبهنفس فرزندانشان هستند